Gowri Ananthan

வாழ்க்கையின் வெறுமைக்குள்  வலிகளைமட்டுமே இருப்பாக்கி விலகிடும் நேரத்தில் ஒருநிமிட விழிப்புணர்வு மெதுமெதுவாக உயிர் பறித்த வலியின்று முழுவதுமாய் வேரோடு பிடுங்கி யெ றிந்த உணர்வுகள்  மீண்டும் உயிர்பெறாதிருக்கட்டும் ஆயிரம் கேள்விகள் அவளை நோக்கி பதில்தானில்லை எதற்குமே அவளிடம் வாழ்க்கையை அனுபவிக்கத் தெரியாத முட்டாளா வசந்தத்தைக் கருக்கிய கல்நெஞ்சக்காரியா அவரவர் தம் வலியுரைத்து அழகானதுன் வாழ்க்கை  அழித்துவிடாதேயென்று உபதேசிக்கையில்   அனுதாபம்தான் வருகிறது அவர்களின் மேல்  நீவிர் குறை சொல்வது அடுத்தவர் மேலேன்றிருக்க  எங்கனம் அழகாகும் உம் வாழ்க்கை? யாரும் யாருக்காக்கவுமில்லை  கால்கள் போவதே வழியாக நாளை பற்றிய நினைவுகளேதுவுமின்றி   இந்த நிமிடம் இங்கேயே   இருப்பையுணரும் வாழ்க்கைகூட   ஒரு வகை போதையே   ரோஜா மலர்வதும் உலகதிசயமாகும் முட்கள் குத்திக்கிழிக்கும் வலிக்காது கதிரவன் ஒளியுண்ணும் பச்சையமாய் தோல் மாறும் பூமியின் மீடிறனில் மூளை இயங்க குளிரில் வெடவெடக்கும் தேகம் மெதுவாய் வெப்பமேற்றிய கரங்களை மறக...